17/11/2011
Encuentro In-formal con los Chévere, antes de ver su Citicen en La Fundición
📍 La fundición aretoa (Francesc Macià 1-3) 20:00 h.
CUANDO DAMOS LA CARA NOS VA DE CULO,
PERO ES QUE NO TENEMOS BUEN PERFIL
Encuentro In-formal con los Chévere antes de ver su Citizen en La Fundición.Los Chévere llevamos casi 25 años tratando de encontrar nuestro mejor perfil, pero al final siempre acabamos dando la cara. Y cuanto más damos la cara más nos va de culo. Cuando tocaba subirse al carro de las grandes celebraciones socialistas abrimos una sala alternativa a la que llamamos la Nasa. Cuando nos hubiese correspondido acceder a lo contemporáneo nos inclinamos por lo cómico e hicimos una de vaqueros.
Cuando aún no estaban de moda los musicales montamos una opereta pop. Cuando ya sólo funcionaban las comedias con famosetes nos empezamos a poner serios. Cuando ayudamos a jubilar a Don Manuel no aprovechamos las circunstacias bipartitas. Cuando volvieron los del PP y resistimos nos acusaron de terroristas. Y cuando tuvimos que cerrar la sala se enteraron los de la CNT y nos llamaron explotadores. Ahora teníamos que montar uno de esos espectáculos muy progres y muy bien hechos que tanto gustan en Madrid o en Barcelona, aprovechando la crisis para ponernos del lado de los buenos con un par de reflexiones ingeniosas, y nos ha salido un bio-pic un poco minimalista del tipo este que se forró con lo de Zara, una cosa entre graciosa, documental y emotiva, pero invendible porque dura más de tres horas e intraducible porque por mucho que hablemos en español, esto sigue sonando a gallego cerrado.
AURPEGI EMATEN DUGUNEAN, IPURDIKOA HARTZEN DUGU,
EZ BAITUGU, EDUKI ERE, SOSLAI ONIK
Batzar ez-formala chéveretarrekin, La Fundiciónen euron Citizen ikusi aurretik. Chéveretarrok ia 25 urte daramatzagu geure soslairik onena bilatzen jo eta ke, baina azkenerako aurpegi emanez amaitzen dugu beti. Eta zenbat eta maizago aurpegi eman, ipurdiko handiagoa hartzen dugu. Ospakizun sozialista handietako gurdira igotzea tokatzen zenean, Nasa deitu genion areto berria zabaldu genuen. Joera garaikidea zegokigunean, lan komikoetara jo eta bakeroen bat egin genuen. Musikalak
oraindik modan ez zeudenean, opereta pop bat prestatu genuen. Jada famatutxoekin egindako komediak bakarrik funtzionatzen zutenean, serio jartzen hasi ginen. Don Manueli jubilatzen lagundu genionean, ez genituen aprobetxatu alderdi biko zirkunstantziak. PPkoak itzuli eta aurre egin genienean, terroristak ginela-eta salatu gintuzten. Eta aretoa itxi beharra izan genuenean, CNTkoek horren berri izan eta esplotatzaileak ginela esan ziguten, Orain, Madrilen eta Bartzelonan hain gustuko dituzten ikuskizun oso aurrerakoi eta oso ongi egindako bat prestatu behar genuen, krisiaz baliatuz gogoeta gazdun pare batekin onen aldean jartzeko, eta Zarakoarekin dirutu zen harako morroiaren bio-pic minimalista samarra atera zaigu, barregarri, dokumental eta hunkigarriaren arteko zerbait, baina salezina, hiru ordutik gora dirauelako, eta itzulezina, espainieraz fin ari garen arren, gure lanak galego zarratua
ematen segitzen duelako.
PERO ES QUE NO TENEMOS BUEN PERFIL
Encuentro In-formal con los Chévere antes de ver su Citizen en La Fundición.Los Chévere llevamos casi 25 años tratando de encontrar nuestro mejor perfil, pero al final siempre acabamos dando la cara. Y cuanto más damos la cara más nos va de culo. Cuando tocaba subirse al carro de las grandes celebraciones socialistas abrimos una sala alternativa a la que llamamos la Nasa. Cuando nos hubiese correspondido acceder a lo contemporáneo nos inclinamos por lo cómico e hicimos una de vaqueros.
Cuando aún no estaban de moda los musicales montamos una opereta pop. Cuando ya sólo funcionaban las comedias con famosetes nos empezamos a poner serios. Cuando ayudamos a jubilar a Don Manuel no aprovechamos las circunstacias bipartitas. Cuando volvieron los del PP y resistimos nos acusaron de terroristas. Y cuando tuvimos que cerrar la sala se enteraron los de la CNT y nos llamaron explotadores. Ahora teníamos que montar uno de esos espectáculos muy progres y muy bien hechos que tanto gustan en Madrid o en Barcelona, aprovechando la crisis para ponernos del lado de los buenos con un par de reflexiones ingeniosas, y nos ha salido un bio-pic un poco minimalista del tipo este que se forró con lo de Zara, una cosa entre graciosa, documental y emotiva, pero invendible porque dura más de tres horas e intraducible porque por mucho que hablemos en español, esto sigue sonando a gallego cerrado.
AURPEGI EMATEN DUGUNEAN, IPURDIKOA HARTZEN DUGU,
EZ BAITUGU, EDUKI ERE, SOSLAI ONIK
Batzar ez-formala chéveretarrekin, La Fundiciónen euron Citizen ikusi aurretik. Chéveretarrok ia 25 urte daramatzagu geure soslairik onena bilatzen jo eta ke, baina azkenerako aurpegi emanez amaitzen dugu beti. Eta zenbat eta maizago aurpegi eman, ipurdiko handiagoa hartzen dugu. Ospakizun sozialista handietako gurdira igotzea tokatzen zenean, Nasa deitu genion areto berria zabaldu genuen. Joera garaikidea zegokigunean, lan komikoetara jo eta bakeroen bat egin genuen. Musikalak
oraindik modan ez zeudenean, opereta pop bat prestatu genuen. Jada famatutxoekin egindako komediak bakarrik funtzionatzen zutenean, serio jartzen hasi ginen. Don Manueli jubilatzen lagundu genionean, ez genituen aprobetxatu alderdi biko zirkunstantziak. PPkoak itzuli eta aurre egin genienean, terroristak ginela-eta salatu gintuzten. Eta aretoa itxi beharra izan genuenean, CNTkoek horren berri izan eta esplotatzaileak ginela esan ziguten, Orain, Madrilen eta Bartzelonan hain gustuko dituzten ikuskizun oso aurrerakoi eta oso ongi egindako bat prestatu behar genuen, krisiaz baliatuz gogoeta gazdun pare batekin onen aldean jartzeko, eta Zarakoarekin dirutu zen harako morroiaren bio-pic minimalista samarra atera zaigu, barregarri, dokumental eta hunkigarriaren arteko zerbait, baina salezina, hiru ordutik gora dirauelako, eta itzulezina, espainieraz fin ari garen arren, gure lanak galego zarratua
ematen segitzen duelako.