Portal de tu Ciudad Alta
← Santiago de Compostela

Noticias

Portada

Artículos de actualidad

El Wake Up Festival aterriza en Santiago: el techno mundial tomará la Cidade da Cultura en junio

29/04/2026

El Wake Up Festival aterriza en Santiago: el techno mundial tomará la Cidade da Cultura en junio

La cuarta edición del festival presenta una ambiciosa propuesta que combina referentes internacionales con figuras clave de la escena española. Entre los platos fuertes destacan nombres como El despliegue musical se dividirá en dos espacios diferenciados: Escenario Principal: Contará con artistas como Karras Martínez B2B Mury, Luxi Villar, Prada2000, Universo Makina y Vendex para el día 5. El día 6 será el turno de Adiel, Andrés Campo y Anne, junto a los principales cabezas de cartel. Escenario 360 grados: Un espacio envolvente donde se sucederán las actuaciones de Alarico, Blasha & Allatt, Marron, The Lady Machine, y los sets de Bixbita, Future.666, Lee Ann Roberts y Pawlowski, entre otros. En total, cerca de treinta artistas se darán cita desde las 18:00 horas hasta altas horas de la madrugada. La organización ha previsto una gran carpa para proteger la pista de baile y zonas de descanso habilitadas para los asistentes. Traslado estratégico desde A Coruña El cambio de ubicación de este año responde a motivos medioambientales. Según ha explicado la organización a través de sus redes sociales, las dudas sobre el posible impacto acústico en el parque de Bens de A Coruña motivaron el traslado a Santiago. A pesar de que los organizadores reconocen que A Coruña es "donde empezó todo", defienden que la esencia y la energía del Wake Up Festival permanecerán intactas en su nuevo hogar. "Aunque cambiamos de ubicación, jamás de propósito", aseguran desde la dirección, que ya ha puesto las entradas a la venta ante la previsión de reunir a miles de aficionados.

Silvia Salgado presenta en Santiago "Antes del lunes", una reivindicación de la pausa dominical

15/04/2026

Silvia Salgado presenta en Santiago "Antes del lunes", una reivindicación de la pausa dominical

La presentación de Silvia Salgado tendrá lugar este viernes, 17 de abril, a las 19:00 horas en la Librería Follas Novas (Montero Ríos, 37). La autora no estará sola en esta puesta de largo en la capital gallega. Fiel a su creencia de que los libros nacen y crecen a través del diálogo, la presentación adoptará un formato de conversación abierta. Salgado compartirá impresiones con José Miguel Alonso Giráldez, profesor titular de la Universidade de Coruña, y con Laura Rodríguez, directora editorial de Hércules de Ediciones. A lo largo de este libro, Salgado utiliza lo "pequeñito" y los sucesos sociales o políticos para invitar a una reflexión mayor. La obra funciona también como una hoja de ruta literaria, una suerte de biblioteca personal donde la autora referencia aquellos libros que le han servido para comprender el mundo. "El domingo es un día de intermedio. Está al final de la semana que dejamos atrás, pero al principio de lo que está por venir. Para mí es un día para reposar las cosas", explica la autora. La escritora, que coordina los veteranos clubes de lectura de las bibliotecas de Oleiros —donde participan más de 160 personas—, defiende el papel de la literatura para construir ciudadanía y fomentar la empatía. En Antes del lunes, esa pasión se mezcla con temas personales como la desubicación, el territorio y la búsqueda de un hogar, algo que Salgado ha encontrado en el entorno de los faros de Mera tras una vida de mudanzas entre continentes.  

Compostela se rinde al pequeño formato: arranca la XVII edición del Santiago(é)Tapas

19/02/2026

Compostela se rinde al pequeño formato: arranca la XVII edición del Santiago(é)Tapas

El concurso, organizado por Turismo de Santiago con el respaldo de la Diputación de A Coruña, ofrece este año un total de 76 propuestas diferentes. La oferta es tan variada como inclusiva, abarcando desde recetas tradicionales hasta creaciones de vanguardia, incluyendo opciones dulces y alternativas sin gluten. La inauguración oficial tuvo lugar en el restaurante O Sendeiro, donde la alcaldesa, Goretti Sanmartín, destacó el papel del evento para desestacionalizar el turismo y animó a los vecinos a "socializar a través de la gastronomía en miniatura". Por su parte, el vicepresidente de la Diputación, Xosé Regueira, subrayó que el certamen es un escaparate estratégico para el talento local y un motor económico clave para el sector hostelero en este mes. Premios y participación: el "Tapasporte" tiene recompensa Como es habitual, el público será protagonista. Los comensales pueden recoger su "tapasporte" en la Oficina de Turismo para sellar sus visitas y entrar en el sorteo de premios. En cuanto a los galardones oficiales, se repartirán ocho distinciones: Categorías principales (Voto del público + Jurado): Mejor tapa tradicional, creativa y dulce (dotadas con 1.000 € cada una). La ganadora creativa representará a la ciudad en el certamen autonómico De tapas por Galicia. Premios especiales: Se reconocerán los mejores maridajes con vino y cerveza, el uso de productos con Denominación de Origen, la mejor propuesta vegetariana y la mejor opción para celíacos. Lo que necesitas saber Dato Detalle Fechas Del 19 de febrero al 8 de marzo Participantes 48 establecimientos hosteleros Variedad 76 tapas (tradicionales, creativas, dulces y sin gluten) Premios 8 categorías para locales y sorteos para el público

Santiago calienta motores para un Entroido marcado por la sátira política

21/01/2026

Santiago calienta motores para un Entroido marcado por la sátira política

Aunque el martes de Carnaval es el punto álgido, la programación oficial arrancará el sábado 14 de febrero. Como dicta la tradición, el pistoletazo de salida lo dará el desfile del Meco, que partirá desde el histórico barrio de Conxo para anunciar días de transgresión, risas y descaro en toda la ciudad. Una de las agrupaciones más emblemáticas, Os Conformistas de Conxo, ya ha fijado su objetivo para este 2026: superar el listón del año pasado. Con una trayectoria que alcanza ya los 37 años, el grupo comenzó sus ensayos en diciembre para perfeccionar un repertorio que no dejará títere con cabeza. Por otro lado, en la parroquia de Laraño, la comparsa Os Armatroulas sigue fiel a su filosofía de la minuciosidad y el reciclaje. El Entroido es también una cita competitiva: los grupos optan a premios que pueden alcanzar los 2.000 euros, un incentivo que ayuda a sufragar los gastos de estas asociaciones culturales.

O programa Vacaludos facilita a conciliación das familias este Entroido con actividades lúdicas de balde

21/01/2026

O programa Vacaludos facilita a conciliación das familias este Entroido con actividades lúdicas de balde

O Espazo Educativo e de Lecer María Miramontes acolle os días 16 e 18 de febreiro en horario de 7.45 a 15.00 horas. unha nova edición do programa Vacaludos Entroido, con actividades lúdicas dirixidas a nenas e nenos de 3 a 12 anos e co obxectivo de facilitar a conciliación das familias compostelás nestes días non lectivos. As familias solicitantes de praza recibirán este luns unha comunicación mediante correo electrónico informando sobre a súa aceptación. A continuación ábrese o período de confirmación de prazas do 22 ao 27 de xaneiro, e a inscrición dende o día 28. As inscrición do programa Vacaludos son de balde e as persoas interesadas deben estar dadas de alta no servizo e cubrir o formulario de solicitude nos tempos establecidos. O procedemento de alta está aberto os 12 meses do ano, o centro non tramitará altas nos períodos de solicitudes de praza. Para participar é preciso ter o padrón ou ben a matrícula nun centro de ensino no municipio de Santiago. Vacaludos conta con 73 prazas no Espazo Educativo e de Lecer María Miramontes (Ludoteca das Fontiñas) situado na Rúa Fontes do Sar número 3. Dispón dunha superficie útil de 730 m2, dividida en dúas plantas. O programa unha finalidade lúdica, socioeducativa, cívica, cultural e inclusiva, cun proxecto cuxo obxectivo principal é garantir o dereito da rapazada ao xogo e a colaborar, así, no seu desenvolvemento integral, polo que está equipado cun fondo organizado de xogos, xoguetes, libros e outros elementos lúdicos adecuados á súa idade.   

Clases maxistrais de música en Santiago

09/09/2025

Clases maxistrais de música en Santiago

A concelleira de Dereitos e Servizos Sociais, Promoción Económica e Xuventude, María Rozas, presentou hoxe o ciclo “Compostela en Clave” acompañada polo coordinador das actividades musicais do Centro Xove da Almáciga, Guillermo Vistoso, e do técnico do departamento de Xuventude, Manuel Fernández. A tenenta de alcaldesa deu conta, ademais, do programa de residencias, “que tamén da un salto de calidade, coa incorporación de nomes tan recoñecidos como Dakidarría, De Ninghures ou The Rapants, que colaborarán en diferentes actividades do Centro Xove”.  María Rozas explicou que “estes dous programas, coa participación de artistas de primeiro nivel, teñen como obxectivo seguir mellorando a formación do talento local, porque sabemos da enorme potencialidade que teñen os mozos e mozas de Santiago e queremos axudarlles a abrir portas a todos aqueles que queren dedicarse á música”. A concelleira de Xuventude sinalou que esta aposta “vai na liña na que vimos traballando neste mandato para reforzar o Centro Xove da Almáciga, e que se vén traducindo en melloras nos locais de ensaio e no salón de actos, nun novo contrato de xestión con máis orzamento e moitas novidades para a mocidade”. “Compostela en Clave”  O ciclo de clases maxistrais do Centro Xove da Almáciga ten como obxectivo conectar aos mozos e mozas de Santiago, e sobre todo artistas e bandas que utilizan os locais de ensaio municipais, con profesionais da música de primeiro nivel e cunha longa traxectoria artística. En setembro haberá dous encontros: o 19 de setembro con Leo Jiménez, o que fora vocalista de Saratoga e Stravaganzza; e o día 30, con Tino di Geraldo, considerado un dos principais percusionistas de flamenco e jazz de España e que tén traballado con artistas como Paco de Lucía ou Raimundo Amador. No mes de outubro está prevista unha clase maxistral, o día 21, con Pepe Bao, un dos baixistas máis influíntes de España que ten colaborado con artistas como Luz Casal, Barón Rojo, Medina Azahara, ou Manolo García, e que é un dos cofundadores da banda O´Funk´illo. Por último, para novembro están programados outros dous encontros: o día 4 a clase maxistral correrá a cargo de Pablo Novoa, ex de Golpes Bajos que vén de dirixir o musical Galicia Canibal e que fixo parte da banda do programa Lait Motiv de Buenafuente; e o día 11 de novembro pechará o programa o guitarrista Jorge Martínez, líder de Ilegales. Para cada unha das sesións ofrécense un total de 50 prazas, e terán  preferencia as bandas do Centro Xove e persoas que teñan entre 14 e 35 anos e estean empadroadas no Concello de Santiago. Cada evento consistirá nunha clase maxistral, cun posterior coloquio coas persoas participantes. A actividade é de balde, pero é preciso inscribirse desde hoxe ata o 19 de setembro, enviando un correo electrónico á dirección info@centroxove.com. The Rapants ou De Ninghures, no programa de Residencias no Centro Xove O Centro Xove tamén tén en marcha o seu programa de residencias, co que lle da soporte a proxectos dirixidos á mocidade, relacionados coa música e as artes escénicas.  Neste curso, reforzarase a liña de traballo iniciada nos últimos meses, de maneira que bandas profesionalizadas que utilizan o Centro Xove colaboren en diferentes iniciativas dirixidas aos usuarios e usuarias, a modo de contraprestación. Así se ten realizado xa  con artistas que iniciaron a súa traxectoria nos locais de ensaio da Almáciga como Fillas de Cassandra, De Ninghures ou Mondra. Neste curso, no programa de residencias participarán o Coro da Rá, que acollerá novas voces vinculadas ao Centro Xove e colaborará nalgúns dos concertos da programación da Almáciga; Dakidarría, unha banda con máis de 20 anos de traxectoria que participará nun encontro formativo coas formacións do Centro Xove no primeiro trimestre de 2026; e De Ninghures, que realizarán un ensaio aberto nas instalacións da Almáciga e manterán un encontro cos usuarios e usuarias.  Tamén farán parte do programa de residencias a banda compostelá Sr Salvaje, que gravará unha canción cun grupo do Centro Xove e ofrecerá un tour formativo para mostrar a organización e montaxe dun concerto; Zeltia Irevire, artista invitada no Festival Lanzadeira celebrado en agosto; e The Rapants, que participará en diferentes eventos do Centro Xove e tamén nun video promocional do espazo.   

Noticias

Otras noticias

Najla Shami nos habla de sus inicios y sus proyectos

22/03/2011

Najla Shami nos habla de sus inicios y sus proyectos

- Eres de ascendencia palestina y gallega y esa diversidad te ha influido muchísimo, pero ¿qué escucha Najla cuando llega a casa después de un día duro? Si tengo que ser sincera, a Najla le gusta mucho el silencio. Siempre tengo música en la cabeza y es un elemento con el que estoy interactuando casi las 24 horas del día, así que cuando necesito descanso, el silencio es uno de mis mejores aliados y una de las pocas cosas que consigue que mi reposo mental sea casi total. No puedo pasar más de dos días seguidos sin mi dosis, sin pulsar mi tecla “reset” para volver a ser yo misma. - ¿Cuál fue la chispita que encendió en ti la aficción por la música? Esa chispa empezó a titilar ya cuando era muy pequeña. Supongo que la mezcla cultural a la que estuve y estoy expuesta tuvo mucho que ver en mi desarrollo artístico, pero también, por otra parte está el gusto por la música y cantar que tienen mis padres. Mi madre suele decirme que cuando era un bebé ponía música o la radio para que me quedase dormida en la cuna y no llorase, así que, la verdad es que resulta difícil discernir cuándo fue la primera vez que sentí la música dentro de mí, pues parece haber estado ahí siempre. De lo que tengo un recuerdo muy claro es del disfrute que me producía pasear de mañana cantando, muy temprano de camino a la escuela. Durante estas caminatas inventaba canciones que después olvidaba, y así un día tras otro. Ese paseo era una delicia. Hacía lo posible por retrasarme para así poder hacerlo en soledad y me sigue gustando mucho caminar y cantar. El problema era que, con el cuento, siempre llegaba tarde y eso también me sigue pasando. Una mala costumbre. Así me llamaba mi padre la “reina de la cámara lenta”. - Llevas muchos años de vocalista en distintas formaciones y cantando estilos muy diversos; jazz, brasileira, experimental... ¿como es posible compaginar todos esos estilos? Así como no podría escuchar solamente un estilo musical, tampoco podría cantar uno sólo de ellos. Me encanta rendirme a la belleza y ésta tiene formas muy diversas. Ser versátil me parece una cualidad muy valiosa, un gran antídoto para el aburrimiento y uno de los alimentos del alma, por lo menos de la mía. No hay mejor manera para romper los propios límites que poder usar distintas herramientas durante tu vida para tal fin. Como músico has de saber tomar muchos caminos, reconducirte y la versatilidad es un buen par de botas que calzarse para recorrerlos. - ¿Cómo compones tus canciones? De muy diversas maneras. Normalmente siempre hay un catalizador presente y ése es la guitarra. Es un instrumento que me apasiona y que encuentro tremendamente cercano a la vibración de mi voz y mis sentimientos. Debe ser por eso que mayormente, en estos casi quince años de camino, he trabajado con guitarristas. Muchas veces parto de un texto ya creado e intento buscar su musicalidad según lo que su esencia emita, aunque la mayor parte de las veces es la melodía la que llega primero y después vienen las palabras. Se siente como algo que está en suspensión en el aire, preparado para ser comprendido y conformado. Cuando trabajo mano a mano con alguien, el proceso es parecido, pero tremendamente divertido y enriquecedor. Un proceso en el que descubres territorios no fácilmente explorables en el otro. - ¿Qué enseñas a tus alumnas y alumnos, técnica de canto hindú? Ui!! Me daría mucho coraje enseñar algo tan complejo y que merece todo mi respeto. Si bien es cierto que he estudiado técnica vocal hindú, con sinceridad, es una disclipina que puede ocupar casi dos décadas aprender en profundidad. A mis alumno/as intento guiarlos hacia el aprendizaje de dos cosas básicas: salud vocal y el desarrollo del propio color de la voz, dos cosas a las que quizás, en los tiempos que corren, hipermediatizados y extralimitados en lo que a estrés se refiere, se les da poca importancia. - ¿Cual es el perfil de alumnos que acuden a tus clases? Los perfiles son diversos. He impartido clases a actores, cantantes, docentes, amas de casa, peluqueras, voces en proceso post-operatorio y hasta a entrenadores de baloncesto. De todos he aprendido mucho y han sido experiencias muy satisfactorias. Durante mi vida, he invertido tiempo en el estudio de la técnica vocal y Jo Estill Voice Craft ha sido quizás la que ha transformado definitivamente mi manera de ver y sentir la voz y la que irremediablemente me ha conducido al mejor manejo de ésta y a su comprensión acústica y anatómica. El cuidado de mi propia voz ha sido personalmente un medio mediante el cuál he ganado en salud tanto física como mental y emocional. - Eres diplomada en Educación Musical, ¿que te ha aportado esta profesión y su formación académica? Sobre todo, he entrenado e incrementado mis dotes pedagógicas y la paciencia. He aprendido a jugar con la música desde los ojos de un niño/a, a desgranar el puzzle e inventar directrices motivadoras que ayuden a montarlo de nuevo. He descubierto también que no el que más sabe es el que mejor enseña y que a los niños hay que tratarlos como adultos. He aprendido a aprender del que se supone aprendiz. - ¿Como consigues tener esa agenda llena de conciertos? No resulta fácil. La vida de los que nos dedicamos a esta profesión es altamente fluctuante y ardua, especialmente si eres vocalista. Hoy todo y mañana nada. Así que tienes que ser más hormiga que cigarra. Hay que insistir, perseverar y no perder la fe, lo cual, a veces, resulta realmente complicado. Lo que me ha traído hasta aquí ha sido básicamente el trabajo y la ilusión. Soy una soñadora incurable y éste año me ha dado por soñar hasta despierta y apostar por ello aunque implique sacrificios. Como bien dice el ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha: “Bien podrán los encantadores quitarme la ventura, pero el esfuerzo y el ánimo, será imposible”. Trabajo y disfruto y al final todo tiene su recompensa. Está siendo un buen año, de momento, crucemos los dedos. - Para los que aún no fuimos a la Cidade da Cultura, ¿qué nos vamos a encontrar? y ¿qué interpretáis Piñeiro y tú en la biblioteca los fines de semana? Este proyecto tiene una sonoridad deliciosa. Es una formación de casi siete años de vida y está muy conformada por lo que tocar con Héctor es fácil y gratificante. Nos conocemos muy bien y el repertorio es amplio. En la CDC interpretamos temas suaves que invitan a la escucha y la contemplación, ya que el entorno lo requiere. La acústica del edificio es maravillosa y cantar en él resulta muy agradable. El concierto está pensado para acompañar el paseo de las personas que se acercan a visitar el espacio y su situación ofrece libertad para detenerse un rato y unirse a nosotros o proseguir el camino. - Cuales son tus próximos proyectos; algún disco en una formación, en solitario, colaboraciones... El proyecto más importante de este año es quizás la edición del primer disco de Lobalú, formación que comparto con Héctor Lorenzo Piñeiro y, esperamos vea la luz en un par de meses. Es un trabajo original, laborioso y que se ha realizado con mimo, tanto el nuestro como el de los músicos y amigos que han colaborado en su construcción, que son muchos. “Haikus” será el nombre del álbum que se ha grabado en los estudios Abrigueiro, en Friol. Esperamos poder tenerlo dentro de muy poco entre las manos. Otro proyecto en el que estoy poniendo mucha energía es la formación que ha nacido a partir de las diversas colaboraciones que he tenido con Sérgio Tannus, el multinstrumentista brasileiro afincado aquí, en Santiago. La composiciones de Ema na Boa navegan entre jazz, la música brasileira, el funk, el pop y la música galega. Es una formación que espero tome su forma definitiva este año. Tengo ganas también de poder acompañar a Safari Orquestra en la promoción del recién publicado “Ben Deitei” en el que colaboro y entre una cosa y otra, seguir componiendo y estudiando sin prisa pero sin pausa. Si se cumple todo este año, seré muy feliz. No habría motivación mejor.

Conoce un poco más a Santiaguide, una ruta alternativa para tus compras en Santiago

18/03/2011

Conoce un poco más a Santiaguide, una ruta alternativa para tus compras en Santiago

¿Cómo surgió la idea de uniros para crear una ruta alternativa? SANTIAGUIDE es una iniciativa puesta en marcha por un grupo de jóvenes emprendedores, que con muchas ganas e ilusión, están tratando de ofrecer a Santiago de Compostela un nuevo concepto de comercio y hostelería, moderno y actual. La idea surge, precisamente, como una forma de promocionar e incentivar este nuevo concepto. Consideramos interesante e importante que nos uniéramos para poner en marcha distintas actividades que se ajustaran a nuestra filosofía, pero sobre todo, a las demandas de un público joven y que está al día sobre las últimas tendencias, que busca comprar o consumir en espacios con personalidad propia. Las características de Santiago hacen inviable que podamos ubicarnos todos en una misma calle o en una misma zona, por lo que nos pareció una buena idea crear esta plataforma para suplir esas carencias. ¿Cómo se ha tomado la ciudad vuestra iniciativa? En general, de forma muy positiva. SANTIAGUIDE surgió en un principio como una forma de dirigirnos a nuestros clientes y, al mismo tiempo, como un modo de dar a conocer nuestros negocios. Por ello editamos, como carta de presentación, una guía-callejero diseñada por Fernando Lema que ha tenido muy buena acogida debido, sobre todo, al trabajo desempeñado por cada uno de nosotros para darla a conocer. Uno de nuestros objetivos es mantener y expandir SANTIAGUIDE porque creemos que genera interés en cuanto a las actividades que vamos a desarrollar en un futuro. Al mismo tiempo, la guía ha ayudado a consolidar una “ruta” de compras alternativa. ¿Habéis tenido algún tipo de ayuda? Sí, por supuesto , la ayuda desinteresada de cada uno de los integrantes de la plataforma SANTIAGUIDE. Contamos con mentes privilegiadas..!!A parte de esto, institucionalmente , para no variar, la ayuda es nula. A sabiendas de que la situación que está atravesando el pequeño comercio es extrema y las ayudas son inexistentes por parte de cualquiera de las administraciones, hay que agudizar el ingenio. Es necesario que la gente tome conciencia de la importancia y necesidad de comprar en el pequeño comercio porque, al fin y al cabo, es el que le da vida a una calle, a un barrio o a una ciudad. ¿Tenéis en mente alguna actividad? Sí, próximamente se reeditará la guía pero ya no sólo con una finalidad informativa, sino como un instrumento para obtener ventajas. La idea es que nuestros clientes puedan beneficiarse de una serie de descuentos en los establecimientos pertenecientes a SANTIAGUIDE. Quien realice una compra en cualquiera de las tiendas recibirá una guía sellada, lo que implicará que dispone de un 10% de descuento en cada una de las otras tiendas. Quien visite a lo largo del tiempo que dure la promoción todos los establecimientos y, por lo tanto, consiga todos los sellos, dispondrá de un 30% de descuento para utilizar en cualquiera de los establecimientos y además entrará en el sorteo de 2 entradas para el SONAR. Lo más importante de esta iniciativa es que una misma guía podrá ser utilizada por diferentes personas para que puedan sellarla de una forma más fácil. Por ejemplo, un chico que ha comprado en una tienda algo para él, podrá dejarle a su chica o a una amiga la guía para que se beneficie de un 10% en otro de los establecimientos y viceversa. Además, en el Calderón se sellarán todas las guías con cualquier consumición, Por otro lado, tenemos previstas distintas actividades a lo largo de los próximos meses pero preferimos mantener el factor sorpresa!! Santiaguide es una iniciativa pensada por y para el pequeño negocio, ¿Qué aportáis vosotros que no aporta una marca de renombre o una gran superficie? Entre todos ofrecemos más de 50 marcas, muchas de ellas de renombre y en exclusiva para Santiago de Compostela. Ropa, complementos, libros, música, calzado, ropa y complementos para mascotas, tapas, comidas….ofrecemos lo mismo que una gran superficie pero con un trato más directo. Viajamos, buscamos, estudiamos las mejores opciones para ofrecer a nuestros clientes aquello que necesitan con la mejor relación calidad/precio, tratando de satisfacer sus gustos y atendiéndolos con el cuidado que requieren. En otras ocasiones, agudizamos nuestro ingenio para crear el complemento idóneo o para combinar los ingredientes y sabores que hacen esa tapa perfecta. Como emprendedores que somos, junto a firmas consagradas, también tratamos de apoyar y promocionar el trabajo de otros emprendedores y jóvenes diseñadores, intentando construir una cadena en donde el cliente es el último eslabón. Nuestro trabajo implica un continuo reciclaje, por lo que tratamos de estar al tanto de todas las novedades para poder hacer de Santiago un lugar en donde ir de compras o de tapas no tenga nada que envidiar a otra ciudad. Pero más allá de todo esto, la cercanía con el cliente es la gran apuesta de SANTIAGUIDE. Por ello, no sólo estamos en los espacios físicos, sino que también tenemos presencia en las redes sociales (como plataforma pero también de forma individual) para poder interactuar con nuestros clientes y saber en todo momento qué opinan o piensan. El cliente agradece que podamos atender sus necesidades de forma eficaz e inmediata. Esto lo hemos conseguido a través de una estrecha colaboración entre todos nosotros, de tal forma que podemos dirigir a los clientes hasta el producto que buscan. ¿Estáis abiertos a que nuevos negocios se unan a vosotros? Por supuesto! De hecho acaban de unirse a nuestra iniciativa dos nuevas tiendas ELADIZ , en la Plaza de Fuenterrabía y ALL SKULL en San Pedro. ¿Qué diferencia a los locales de Santiaguide de otros de Santiago? . La diferencia fue algo que nosotros intuimos desde un primer momento como un factor positivo. Cada una de las tiendas que integran SANTIAGUIDE tiene su propia carta de presentación, ya sea por el diseño del espacio, el planteamiento de su negocio o lo novedoso de su oferta, pero son precisamente esas diferencias las que nos unifican. Nos vemos en los establecimientos SANTIAGUIDE!!! SANTIAGUIDE SON: Atomic (rosalía de castro, 10) Calderón Lunch Bar (carreira do conde, 8) Bonnie&Clyde (carreira do conde) Eladiz (plaza de fuenterrabía) A Reixa Tenda (plaza de mazarelos) Matrioska(cantón de san bieito, 6) BS Artesanía (algalia de arriba, 14) All Skull (san pedro, 11) Coco Canel (san pedro, 69)

Diego Castro, vocalista del grupo Disco Las Palmeras! nos habla de su nuevo disco

14/02/2011

Diego Castro, vocalista del grupo Disco Las Palmeras! nos habla de su nuevo disco

Diego Castro (guitarra y voz) de Disco las Palmeras! nos ha concedido una entrevista, en la que habla de la evolución del grupo y de su primer disco que ya se puede comprar; Nihl Obstat. Es un de disco rock oscuro y ruidoso; beben del noise rock, punk, psicodélica y shoegaze, que está llegando lejos. - ¿Cuando nació el grupo y como empezasteis en Sarria? El grupo nació a finales del 2008, ya habíamos tocado juntos en anteriores formaciones y teníamos la sensación de que no habían colmado nuestras aspiraciones artísticas ni, por supuesto, económicas, así que decidimos pasar de las aspiraciones económicas y hacer un grupo de rock salvaje y brutal y mira por donde, ahora nos estamos forrando. Empezamos en Sarria porque es de donde somos Selín y yo (Diego), teníamos la posibilidad de hacer un local de ensayo en un garaje y fue lo que hicimos, se puede decir que empezamos por el principio: construir el local. - ¿Como nació la idea de llamarle “nihl obstat” al disco?, porque ese nombre tiene 2 acepciones. Por un lado podemos traducirlo por la expresión “si nada lo impide” era la expresión empleada para publicar una obra realizada por un censor de la Iglesia Católica. El titulo viene un poco de la autocensura que nos hemos impuesto, ya que para el disco teníamos muchas más canciones que fuimos descartando y por otro lado tiene el carácter divino, que también tienen varios temas del disco, con un rollo apocalíptico y/o mesiánico. -No tenéis bajo, porque a ninguno de los tres le gusta. Por eso optasteis por sustituir una cuerda de bajo a una de las cuerdas de una guitarra. Con eso conseguís un sonido especial, muy vuestro. ¿Explícanos un poco más ese sistema? En realidad lo de no tener bajo es porque queríamos ser solo los tres, pero queríamos sonar como si fuéramos más, así que nos comimos mucho la cabeza con como hacerlo y tras muchas pruebas descubrimos “la pólvora”. El sistema es bastante sencillo, no voy a revelar todos los secretos porque aún no lo hemos patentado, pero básicamente consiste en poner como 6ª cuerda de la guitarra una 3ª de bajo afinada como una cuarta, es decir lo que habitualmente es un LA lo afinamos como un MI, esto es por cuestiones de tensión de las cuerdas. Luego la señal se divide con un pedal Splitter y la procesamos con ecualizadores gráficos de manera que rebajamos las frecuencias agudas en la parte de señal que va al ampli de bajo y rebajamos las frecuencias graves en la señal que va a la guitarra. A parte usamos varios pedales de efecto distintos para cada ampli. Básicamente es lo que se conoce como un sistema de dos vías, una vía para medio/agudo y otra para grave. También le hacemos un par de arreglillos a la guitarra, pero me está quedando esto un poco coñazo… -Vuestras maquetas fueron un éxito, ¿que previsiones tenéis con este primer disco? Pues estamos muy esperanzados, básicamente por las buenas críticas que estamos recibiendo y por lo que podemos oír por ahí a la gente, pero no queremos que esto sea el cuento de la lechera, básicamente lo que queremos es tocar por todas partes y hacer mucho ruido (literalmente). - ¿Donde os gustaría tocar? En todas partes, desde “luar” al “Glastoumbury”, la palabra de Dios debe ser extendida. - ¿Quién y como componéis las canciones? Las canciones las compongo yo, normalmente llego al local con unos acordes, una melodía y unas nociones básicas de lo que me parece que deben hacer los otros instrumentos, probamos estas ideas y retocamos todo, a veces cambiamos muchas cosas y otras se quedan más o menos como la idea primigenia. Las letras (excepto en contadas ocasiones) las voy haciendo a trozos, suelo hacer una entera y voy cambiando frases hasta que me parece que ya está bien. Funcionamos siempre por consenso, discutimos todo hasta que nos ponemos de acuerdo, a veces lo conseguimos rápidamente y otras nos estrujamos el cerebro hasta conseguir los resultados óptimos, pero nunca hemos tenido que recurrir a la democracia. - Como van a ser vuestros directos, estáis buscando una puesta en escena muy cuidada con proyecciones y juegos de luces a cargo de Miguel López, ¿Puedes adelantarnos algo? Cambiará mucho dependiendo del local, a veces tocamos con una pantalla delante de nosotros algunas canciones, sobre la que Miguel hace proyecciones desde detrás, jugando con nuestras sombras, en otras ocasiones las proyecciones serán desde delante, sobre nosotros. Además Miguel siempre lleva muchos focos y estrobos, la idea es trasladar nuestra visión efectista y psicodélica de la música a lo visual. - ¿Como fue el proceso de grabación del disco? Fue algo así como la construcción del Escorial, tardamos meses en grabar el disco, siempre con continuos retoques. Estuvimos en tres estudios diferentes y grabamos cientos de tomas, por un lado fue una auténtico coñazo, pero a medida que las canciones se iban acercando a lo que queríamos, el nivel de excitación iba creciendo hasta que por fin lo terminamos y pudimos observar que habíamos hecho el tipo de disco que queríamos hacer. Fue realmente gratificante el pensar que nos habíamos convertido en un grupo que sabíamos que, si no perteneciéramos a él, nos encantaría igualmente. - ¿Qué van a encontrar los oyentes en vuestro primer álbum que no había antes?, ¿Cómo habéis evolucionado desde que ganasteis el concurso de myspace? Pues la idea básica sigue siendo la misma, tratar de hacer música contundente y contemporánea, de crear y no de repetir esquemas preconcebidos, tratamos de ser un verdadero grupo de rock, como éste debe ser, incómodo, inconformista y descarado. No ha habido evolución en ese sentido y no la va a haber nunca. Pero precisamente por ello la evolución artística ha sido constante, hemos pulido mucho más el sonido y hemos experimentado con nuevas posibilidades técnicas, además hay temas que hicimos tras el concurso que van en sentidos que no habíamos ido nunca, la evolución ha sido muy amplia. - ¿Quieres añadir algo más para nuestros lectores? Que escuchen el disco. www.myspace.com/discolaspalmeras

Entrevista con el vocalista de la banda de rock, Forraje

05/01/2011

Entrevista con el vocalista de la banda de rock, Forraje

Forraje, una banda de rock, de A Pobra do Caramiñal, ofrecerá su último concierto antes del proximo disco el 19 de enero. Poco a poco estos 4 músicos se han hecho un hueco en el mundillo. Cada vez son más valorados por el público que les sigue y por la crítica especializada. Su vocalista, Lulu, nos ha concedido una entrevista con motivo de la presentación, en Santiago, del libro Simpatía por el relato. Se trata de un libro de relatos breves, escritos por numerosos músicos nacionales; Rubén y Leiva de Pereza, Kutxi de Marea, Julián de Siniestro Total, el Drogas de Barricada, el propio Lulu de Forraje, etc hasta un total de 32. Pero lo mejor es que los beneficios irán a parar a dos asociaciones: el Comedor social Paris 365, de Pamplona (que sirve comidas por cincuenta céntimos a parados, inmigrantes, jubilados... ) y la Asociación para la Cooperación con el Pueblo Saharaui ”Río de Oro” de Fuenlabrada. El próximo miercoles 19 de enero a las 19:00 se hará la presentación en la librería Follas Novas, habrá lecturas y algo en acústico. Y a las 21:30 en la Sala Nasa habrá un concierto gratuíto. Va a ser muy especial porque, posiblemente, es el último concieto antes del próximo disco. - Una película, un poeta y un disco para entender a Forraje. Una película Noviembre, un poeta Neruda y un disco La ley innata de Extremoduro. - Te encanta Bukowski, que hay de este autor en las letras de Forraje a veces frescas, del momento, y a veces metafóricas. Pues de Bukowski hay la sinceridad a la hora de escribir sobre lo mierda que se puede llegar a sentir uno mismo y la crudez en algunos textos . - ¿Cómo ha influido Marea en Forraje, al ser sus teloneros? Marea ha sido una banda que siempre nos ha apoyado muchísimo. Somos muy amigos. Quizá el ser teloneros suyos en alguna ocasión no ha sido lo que más nos ha influido, pero sí me ha influido mucho Kutxi a la hora de escribir y de recomendarme libros. - Copyright o copyleft, ¿Qué prefieres? Nuestros discos están todos registrados en la sgae. No es que sean santo de nuestra devoción, pero si quieres que tu disco se venda en las tiendas es lo que hay, de todas formas creo que algo tiene que cambiar antes de que la industria discográfica se acabe del todo, y no me refiero a aprobar la ley Sinde por supuesto, si no a cambiar la forma de vender la música. Es un tema muy delicado y muy complicado. - Has participado en Simpatía por el relato, un libro de relatos breves escrito por músicos rokeros nacionales; Pereza, Kutxi de Marea, Julián de Siniestro Total, etc hasta 32 músicos que habéis colaborado de manera altruista. ¿De que trata tu historia? El mío es un relato bastante "Bukowskiano", hay un poco de sexo, un poco de alcoholismo, un poco de memoria historica y un poco de música. Todo en muy pequeñas dosis. Lo mejor es que la gente se lea el libro. Hay relatos buenísimos. Me ha encantado. - Es Santiago la presentación se hará el 19 de enero en la Sala Nasa donde vais a regalarnos un concierto acompañados de otros músicos que han colaborado en el libro. ¿Te planteas seguir explorando los caminos de la creación literaria y sorprendernos algún día con una novela? Pues no creo que esté preparado para escribir una novela, aunque quizá si que me gustaría algún día sacar un libro de relatos cortos, pero no le dedico demasiado tiempo. Soy muy dejado para todo, incluso para la música. - ¿Para cuando próximo disco? Lo estamos deseando. En este momento estoy empezando a componer canciones nuevas a las que pronto empezaremos a darles forma en el local. Si todo va bien, antes de que acabe el 2011 entraremos a grabarlo.