Portal de tu Ciudad Alta
← Santiago de Compostela

Agenda

Kiko Veneno
23 NOVIEMBRE 2012

Kiko Veneno

📍 Sala Capitol Calle de Concepcion Arenal 5

Horario: 21:00 Se Kiko Veneno ten novo disco, estamos fronte a unha boa noticia. Ante unha gran noticia. Si, porque poucos artistas españois teñen a maxia deste artesán da palabra e a música e a súa capacidade para unir pop e tradición, filosofía persoal e linguaxe da rúa. Salpicándoo sempre todo cunhas boas doses de humor intelixente, a intres mordaz, a intres surrealista, sempre orixinal. De todo iso hai en "Dice la gente", un prodixioso álbum producido polo propio Kiko Veneno que nos devolve ao creador das grandes cancións, tan inspirado como sempre, cargado de novos sons, de melodías listas para embriagarnos coa súa calidez. Un álbum no que se dan a man, con ese espírito tan “venenoso”, o ritmo festivo de ‘La rama de Barcelona’ -primeiro single, unha rumba catalá- e ‘Pájaro en el cable’, feiticeira versión libre dunha canción, agárrense, de Leonard Cohen; o poderío da rock marca da casa de ‘La chispa’ e a reivindicación sincera de ‘Andalucía’; o emocionante rock sureño e suaviño de ‘Campeones de la suerte’ e ese ‘El Duende’ pequeniño que é un xigante en boca de Veneno. Os bocadiños sensuais de ‘Totupan’ e un ‘Hasta que caiga la noche’ que é pura emoción e sensibilidade. Tamén atopamos algúns dos mellores versos saídos da pluma do seu autor na cautivadora ‘Dice la gente’: “Dice la gente / que de algo hay que vivir / que sólo se muere una vez / Yo creo que eso no es así / se muere muchas veces / Yo siempre muero por ti”. Por conter, até un ‘Mosquito suicida’ atopamos nesta obra para xente con bo gusto, orellas despexadas e corazón puro. Gravado xunto aos seus músicos habituais de directo -Juan Ramón Caramés (baixo), Jimmy González (batería), Raúl Rodríguez (guitarra), Javier Velero (guitarra eléctrica) e Rafa García (percusión)-, tamén colaboran en "Dice la gente" Javier Mas, Charlie Cepeda, Muchachito (de Muchachito Bombo Infierno), Canijo (de Los Delinqüentes) e Tomasito; este tres últimos compañeiros de aventuras xunto a Kiko no supergrupo G5. É certo que pasaron cinco anos desde a súa anterior obra, pero Kiko é dos que se toman o seu tempo, dos que non cren que haxa que correr para escribir cancións, que cociñadas con calma, e deixadas en repouso, saen mellores guisos, dos que perduran no padal. E é que sempre foi así na obra deste sevillano-catalán que viu a luz en Figueres en 1952 e que en 1977 sorprendía a todos á fronte dese grupo imposible que foi Veneno (xunto aos irmáns Amador), co que pariu un disco tan libre e tan guapo que algúns medios o consideraron, décadas despois, o mellor álbum da historia da música popular española. Nin máis nin menos. Logo, como para seguir asombrando ao mundo pero sen querelo, escribiulle a Camarón aquel "Volando voy" que en 1979 revolucionou o flamenco, poñéndoo patas para arriba e abrindo unha brecha que xa ninguén podería pechar e pola que se colaría a borbotóns ese novo flamenco que explotaría nos anos 80. Pero Kiko, coma se nada, nos 80 cantaba aquilo de "Seré mecánico por ti", querendo ser pop á súa maneira. Produciu e escribiu para Martirio, transformouse nun "Pequeño salvaje" (1987), reflotou brevemente a Veneno ("El pueblo guapeao") e viu nacer a última década do século collido do brazo de Juan Perro nunha xira inesquecible ("Vienen dando el cante") que lle permitiu reinventarse de novo, recolocarse e atopar o ton adecuado para que as súas cancións collesen un pouco de po dos camiños e facturar outra obra mestra, un deses discos que marcan un antes e un despois e que todos contemplamos/escoitamos co asombro de estar ante algo único. Si, claro, foi "Échate un cantecito" (1992), monumento á canción, á arte, á creación. Vamos, monumental. Contra prognóstico, Kiko colleu carrerilla e en anos sucesivos seguiu explorando en novos discos: "Esta muy bien eso del cariño" (1995), "Punta Paloma" (1997) e "Puro veneno" (1998), no que relía en acústico algunhas das súas cancións. Logo refúxiase na casa para dar forma a "La familia pollo" (2000), vaise de bolos con Pepe Begines ("Gira mundial", 2002) e aperta guitarras rock en "El hombre invisible" (2005). Durante estes anos, e especialmente na última década, e como testemuño de como a obra de Kiko Veneno foi calando no pop español, fálase da "Escola Venenosa", é dicir, de grupos e solistas cuxas cancións e actitude se empapan do sentido prodixioso deste músico sempre tan inspirado como inspirador. E el mesmo, constantemente aberto a colaborar con outros creadores, líase a manta á cabeza unha vez máis e en 2007 funda xunto con algúns dos mellores dos  seus seguidores (Tomasito, Muchachito e Los Delinqüentes) o supergrupo velenoso G5, cos que gravou o álbum "Tucaratupapi". E aquí está Kiko de volta, con "Dice la gente" e a súa poderosa ducia de cancións que veñen para facernos a vida algo mellor, máis levadeira. Unha boa noticia, que falta nos fai. Alegría, por tanto. Moita alegría.

Boza
22 NOVIEMBRE 2012

Boza

📍 SónaR Pub Compostela

La cantautora gaditana Carmen Boza, una de las artistas con más futuro de nuestro país, llega por primera vez a Galicia con una fecha única en Santiago de Compostela.

Unidos pola arte
22 NOVIEMBRE 2012

Unidos pola arte

📍 Auditorio de Galicia Avda. do Burgo das Nacións

A exposición 'Unidos pola arte. Colección de pintura do Concello de Santiago de Compostela e do Consorcio de Santiago', que agrupa no Auditorio de Galicia unha boa parte do patrimonio pictórico do Concello e do Consorcio de Santiago. Trátase da primei

SUPERSUBMARINA
22 NOVIEMBRE 2012

SUPERSUBMARINA

📍 Sala Capitol Rúa Concepción Arenal 5

Horario: 21:00 É unha banda de Baeza (Xaén) formada en 2007 por Jose Chino (voz e guitarra), Juancar (batería), Pope (baixo) e Jaime (guitarra e coros). Publicaron dous Eps, Cientocero (2008) e Supersubmarina (2009) e en febreiro de 2010 ve a luz o seu primeiro Longo, Electroviral. Producidos por Óscar Clavel e gravados nos estudos BOMTRACK e La Viña Records sitúan ao cuarteto como unha das bandas emerxentes de maior proxección da música española, con cancións que crean adicción porque son inesperadas, novas, non se axustan ao establecido e sempre son interesantes, con fortaleza, valentes, arriscadas e con letras que buscan unha lectura máis. En maio de 2011, Supersubmarina continúa o seu permanente ritmo de traballo e publica Realimentación, o seu terceiro EP_con catro cancións producidas, gravadas e mesturadas por Santos & Fluren en Blind Records (Barcelona) e masterizadas en Sky Mastering (Escocia) por Denis Blackham. En maio de 2012 , Supersubmarina publica Santacruz, o seu segundo LP con 11 cancións gravadas nos estudos Laviña de Baeza e producidas por Tony Doogan, mesturadas en Glasgow (Escocia), nos estudos Castle Of Doom e masterizado en “Sterling Sound” New York por Steve Fallone... Nestes anos, a banda formada en 2007 en Baeza conseguiu unha aceptación incontestable en público e crítica e é un dos grupos con maior presencia nos escenarios con máis de 100 concertos ás súas costas, colgando o cartel de “Non hai entradas” en salas como La Riviera de Madrid Entre as novidades do seu último disco e da xira de presentación do mesmo cabe destacar a incorporación dun novo membro en Supersubmarina, o encargado dos teclados, sintes e voces Javier Serrano, músico veterano cunha ampla experiencia en distintas formacións das provincias de Xaén.

MICAH P. HINSON & THE JUNIORS ARTS COLLECTIVE + TIMBER TIMBRE
18 NOVIEMBRE 2012

MICAH P. HINSON & THE JUNIORS ARTS COLLECTIVE + TIMBER TIMBRE

📍 Sala Capitol Rúa Concepción Arenal 5

Horario: 20.30 Escribiuse que estamos ante o Leonard Cohen do indie e ten a crítica e público rendidos aos seus pés. Desde o seu LP de debut foi ascendendo do status de descoñecido absoluto ao de figura emerxente de moda (co seu primeiro disco), de aí ao de icona de culto (co segundo) despois ao de artista consolidado (co terceiro, de 2008) e, finalmente, ao de estrela con todas as honras (desde entón a esta parte). Con tan só 29 anos é xa un referente e transcendeu os límites da escena alternativa -sen perder, por iso, a súa aura emblemática nese mundo- para calar sen problemas no 'mainstream' de miras abertas. É por iso que os grandes festivais e medios de comunicación reclaman xa a súa presenza e acollen coa mesma naturalidade que o 'undeground' a música deste prolífico oriúndo de Memphis pero residente en Abilene (Texas) desde temperá idade, que, aínda que herdeira do folk-rock clásico, está tamizada pola forma de entender a angustia e a calma da súa xeración. A súa biografía goza de episodios intransferibles e foi escrita desde o lado salvaxe da adolescencia estadounidense. Anda salpicada de estancias en prisión e de relacións difíciles cos estupefacientes, o amor e a saúde. De aí emana o carácter convulso e catártico das súas impactantes composicións, que absorberon toda a dor que soportou para rehabilitarse e deixar iso atrás e, a partir de 2008, a tranquilidade de quen superou eses duros transos. De aí tamén procede o compoñente redentor dos seus directos, que gozan xa dun status case mítico entre os seus seguidores, moi numerosos en España. Porque desde o principio seduciron aquí o drama e beleza da súa música, ademais das súas letras, que non son un factor menor, mornas e fervidas a golpe poético de cicatrices e vals. En novembro publicará o seu próximo álbum, "Micah P. Hinson And The Junior Arts Collective". TIMBER TIMBRE Este trío canadense, un dos adalides do neo folk norteamericano, atoparon o seu lugar na encrucillada entre country e blues e pasado e presente, xogando cos ambientes claustrofóbicos, os pianos non afinados e as referencias nas súas letras á iconografía relixiosa e ao vudú. Entre 2006 e 2011 publicaron catro álbums, o último dos cales, “Creep On Creepin' On”, deu un paso cara adiante na procura dun son cada vez máis propio. Lonxe, ou polo menos non demasiado preto, queda o blues de acampada do seu debut e os rozamentos cos Apalaches, da mesma maneira que o apego polo legado da Carter Family da súa segunda entrega, “Medicinals” (2007), tamén se foron amornando. Agora o seu percorrido penétrase máis no proto-rock'n'roll á maneira de Nick Cave, terreo que percorren co sentido do espazo de Grizzly Bear nunha man e o sentimento duns The Everly Brothers crepusculares na outra. Este 2012 xa xiraron con Laura Marling e Feist, e en novembro farano con Micah P. Hinson na xira española que traerá ao estadounidense por aquí para presentar o seu próximo álbum, “Micah P. Hinson And The Lonesome” que se publicará ese mes. Para ese tour, no que exercerán de banda de Micah, el bautizounos como The Junior Arts Collective.

Pol 3.14
16 NOVIEMBRE 2012

Pol 3.14

📍 SónaR Pub Compostela

Pol 3.14 llega a Santiago a presentar los temas de su último disco Jóvenes eternamente en formato acústico.

Cats and Monkeys
14 NOVIEMBRE 2012

Cats and Monkeys

📍 Zona C (Bonaval)

Horario: 21:30 Nado a finais do 2009, Cats and Monkeys reúne un elenco de músicos de moi diversas influencias que conflúen no funk, no r'n'b e no acid-jazz. A proposta de Cats and Monkeys intercala clásicos do funk e o soul con temas de nova factura sempre co denominador común da música negra de baile. Ao longo destes anos, e tras percorrer toda a xeografía galega, nos seus directos son recoñecidos xa  coma a banda  de referencia do funk/soul en Galicia. Dez músicos que fluen no acompanamento da privilexiada voz da súa frontman, No González.

CAMA E CONTO
10 NOVIEMBRE 2012

CAMA E CONTO

📍 Zona "C" San Domingos de Bonaval 1

Horario: 18:00 / 19:30 Un espectáculo basado en los recuerdos de dos personajes inolvidables, MADRE y su hija MALVA ,que dialogan con los gestos y las palabras pero también dándole vida a los objetos más cotidianos en un montaje lleno de poesía y sentimiento. En "Cama a Conto" se trata el paso del tiempo como temática central desde una visión optimista y huella a la realidad más cotidiana. La relación entre MALVA y MADRE contiene un valor exemplarizante y sincero donde podemos reconocernos cómo ser humanos complejos pero donde siempre prevalecerá la amistad , el cariño y el respeto como valores inquebrantables. Una pieza teatral sobre la importancia de la lectura y de las relaciones humanas.

MR. COOL & FRIENDS
10 NOVIEMBRE 2012

MR. COOL & FRIENDS

📍 Sala Capitol Calle de Concepcion Arenal 5

Horario: 23:00 Mr. Cool realizará un concierto ayudado de su guitarra, su voz y sus amigos de Compostela en la sala Capitol, que se transformará en un club de cabaret musical por unas horas. Mr. Cool es Ramón Orencio, guitarrista, cantante y actor de la ciudad, que ha participado en innumerables espectáculos de teatro, música y varietés por España, Portugal, Praga, Miami, New York, Cuba y algún país más que no recuerda con exactitud. Friends confirmados: Narf, Pilar Pereira, Meriwilson, Mónica de Nut, Gail Slowfeet, Bernardo Martínez... y más por confirmar!

BLIND MELON
9 NOVIEMBRE 2012

BLIND MELON

📍 Sala Capitol Calle de Concepcion Arenal 5

Horario: 21:00 Venta de entradas: Red Ticketmaster, www.ltinews.net, 902 15 00 25, FNAC, Carrefour, oficinas Halcón Viajes

Rebeca Jiménez
9 NOVIEMBRE 2012

Rebeca Jiménez

📍 SónaR Pub Compostela

La cantautora segoviana vuelve a Santiago a presentarnos de la forma más íntima sus nuevas canciones incluídas en Valiente y sus grandes éxitos de antaño.

Leo Harlem y Amigos
9 NOVIEMBRE 2012

Leo Harlem y Amigos

📍 Auditorio de Galicia Avda. do Burgo das Nacións

Horario: 21:00 Al otro lado de Castilla, mas concretamente en León, y cuando rondaba el año 1962 de nuestra era lunar, apareció el ejemplar más autodidacta de los cómicos que se dieron cita en este país, Leo harlem, deleitando a todos y cuantos tenían la fortuna de cruzarse por sus caminos, pues vive a caballo entre Valladolid y Madrid, volcado en su carrera artística.